زمانی مجازات حبس بهترین مجازات قلمداد می شد؛ اما حالا بعد از گذشت یه مدت، مضرات اون واسه همه رو شده و آثار منفی و زیان بار اون واسه شخص زندانی، خونواده اون و جامعه بر هیچکی پنهون نیس؛ پس میشه گفت مجازات حبس با توجه به غلبه ی مشکلات اون بر فوایدش، نمیتونه در مورد ی اصلاح مجرمین و جلوگیری از تکرار جرم اونا، رسالت خود رو اجرا کنه و نه تنها در این مورد توفیقی به دست نیاوردهه، بلکه حتی در بعضی وقتا اصلاح اونا رو سخت تر کرده و حتی بعضی وقتا مجرمان رو حرفه ای تر از سابق کرده.

مجازاتای جانشین حبس و جزئیات اونا در قانون  آموزشی

این موضوع موجب شده استفاده از مجازاتای جانشین حبس، یکی از مهم ترین معضلات جلو نظام قضایی کشور واسه کاهش مجازات حبس باشه. مجازاتای جانشین حبس، به معنی تغییر و عوض کردن مجازات مصرح قانونی با نوع دیگریه که واسه متهم مناسب تر باشه. در این نوشته با این جور مجازاتا بیشتر آشنا میشید.

 

شکلای مختلف مجازاتای جانشین حبس عبارت ان از: دوره مراقبت، خدمات عمومی رایگان، جزای نقدی، جزای نقدی روزانه و محرومیت از حقوق اجتماعی. در صورت گذشت شاکی، وجود جهات تخفیف با درنظرگرفتن نکاتی تعیین و اجرا می شه که این نکات از این قرارند: توجه نوع جرم و کیفیت ارتکاب اون، آثار به دلیل ارتکاب جرم، سن، مهارت، وضعیت، شخصیت، سابقه مجرم، وضعیت بزه دیده و بقیه شرایط و احوال موجود.

مجازاتای جانشین حبس و جزئیات اونا در قانون  آموزشی

با موندگاری رابطه محکومان با جامعه و خونواده و هنجارهای اجتماعی و جلوگیری از برچسب زنی به اونا و افزایش مسئولیت پذیری شون، مجازاتای جانشین حبس موجب پیشگیری از تکرار جرم در افراد می شه و تا حد زیادی احتمال گناه کاری اونا رو کم می کنه.

شکلای مختلف مجازاتای جانشین حبس

۱. دوره مراقبت

به مدت زمانی گفته می شه که درزمان اون، محکوم به حبس، به حکم دادگاه و تحت نظارت قاضیِ اجرای احکام، به انجام یک یا چند مورد از دستورهای مندرج در تعویق مراقبتی محکوم می شه. دوره مراقبت، به عنوان یکی از مجازاتای جانشین حبس، در عمل با تعویق مراقبتی مندرج در بند ب ماده ۴۱ فرق شاخصی نداره. تنها فرقی که میشه بین اونا قائل شد، اینه که در تعویق مراقبتی حکم صادر نمی شه و متهم قبل از ارسال حکم واسه یه مدت مجبور به اجرای دستورهای دادگاه می شه؛ اما در دوره مراقبت، حکم قطعی به حبس صادر می شه، اما دادگاه بنا به مصالحی تصمیم میگیره به جای روونه کردن محکوم به زندان، اونو در جامعه نگه داره و اون رو واسه یه مدت به انجام یک یا چند مورد از دستوراتی مجبور کنه که در ماده ۴۳ احصا شده. این دستورها حصری هستن و قاضی نمیتونه محکوم رو به اجرای دستورهایی غیر از موارد نامبرده در ماده ۴۳ قانون مجازات اسلامی مجبور کنه.

مدت زمان دوره مراقبت یعنی:

الف. در جرائمی که مجازات قانونی اونا بیشترین حد ۳ ماه حبسه، تا ۶ ماه مراقبت در نظر گرفته می شه؛

ب. در جرائمی که مجازات قانونی اونا ۹۱ روز تا ۶ ماه حبسه و در جرائمی که نوع و میزان تعزیر اونا در قوانین موضوعه تعیین نشده، ۶ ماه تا ۱ سال مراقبت، دید می شه؛

پ. در جرائمی که مجازات قانونی اونا از بیشتر از ۶ ماه تا ۱ ساله، ۱ تا ۲ سال مراقبت در نظر گرفته می شه؛

ت. در جرائم غیرعمدی که مجازات قانونی اونا بیشتر از ۱ ساله، ۲ تا ۴ سال مراقبت ثبت می شه.

دستورهای مندرج در تعویق مراقبتی به توضیح زیره:

  1. حرفه آموزی یا اشتغال به حرفه ای خاص؛
  2. اقامت کردن یا ساکن نشدن در جای مشخص؛
  3. درمون مریضی یا ترک اعتیاد؛
  4. پرداخت نفقه ی افراد واجب النفقه؛
  5. پرهیز از تصدی همه یا بعضی از وسایل نقلیه ی موتوری؛
  6. پرهیز از فعالیت حرفه ای مربوط به جرم اجرایی یا استفاده از وسایل مؤثر در اون؛
  7. پرهیز از رابطه و رفت و اومد با شرکا یا معاونان جرم یا دیگر افراد، مثل بزه دیده به تشخیص دادگاه؛
  8. گذراندن دوره یا دوره های خاص آموزش و یادگیری مهارتای اساسی زندگی یا شرکت در دوره های تربیتی، اخلاقی، مذهبی، تحصیلی یا ورزشی.

۲. خدمات عمومی رایگان

مجازاتای جانشین حبس و جزئیات اونا در قانون  آموزشی

خدماتیه که با رضایت محکوم، حکمی به مدت معینی صادر شده و با نظارت قاضی اجرای احکام، اجرا می شه؛ به بیان دیگر خدمات عمومی رایگان یا کار عام المنفعه فعالیتیه که به موجب اون دادگاه به مجرم پیشنهاد می کنه تا با انجام کاری به نفع جامعه به جای رفتن به زندان، درصدد جبران خطای انجام دهنده شده بربیاد. از اونجا که حکم به خدمات عمومی واسه محکوم، محدود کردنای جسمی و روانی داره، باید واسه انجام اون کارا راضی باشه، یعنی مجرم حق داره کاری رو که میلی واسه انجامش نداره و از اون خواسته شده، انجام نده و فقط در صورت تمایل شخصیه که کار محول شده رو به درستی انجام می ده.

خدمات عمومی رایگان به ۶ دسته تقسیم بندی شدن که این دسته بندیا به توضیح زیره:

  1. امور آموزشی، شامل سوادآموزی، آموزشای علمی، فرهنگی، دینی، هنری، ورزشی، فنی و حرفه ای و آموزش سبک زندگی و مهارتای اساسی اون؛
  2. امور بهداشتی و درمانی، شامل اقدامات تشخیصی درمانی، توان بخشی، مامایی، بهیاری و پرستاری، نگهداری سالمندان و معلولان و کودکان، مشاوره و روان درمانی، بهداشت محیط و درمون اعتیاد؛
  3. امور فنی و حرفه ای، شامل خدمت در کارگاها، کارخانه ها و صنایع وابسته به نهادهای پذیرنده و بخشای فنی اونا؛
  4. امور خدماتی، شامل نگهبانی و سرایداری نهادهای پذیرنده، نظافت اماکن عمومی، حفاظت و نگهداری از فضاهای سبز و بوستونای شهری و باغبانی در اماکن مزبور، تعمیر و تنظیف وسایل نقلیه ی عمومی و دولتی و اماکن ورزشی و پارکبانی؛
  5. امور کارگری، شامل کارگری در بخشای ساختمانی، راه سازی، معادن، شیلات، مراتع، سدسازی و دیگر طرحای عمرانی واسه نهادهای پذیرنده؛۶. امور کشاورزی، دامداری، جنگل داری و مرتع داری شامل درخت کاری، باغبانی، برداشت محصول، مرغداری، پرورش آبزیان و انجام کار در نهادهای پذیرنده و مؤسسات کشت و صنعت وابسته به اونا.
این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   محیط کار ایده آل چیجوری باید باشه 

مدت زمان خدمات عمومی رایگان به توضیح زیره:

الف. در جرائمی که مجازات قانونی اونا بیشترین حد ۳ ماه حبسه، تا ۲۷۰ ساعت؛

ب. در جرائمی که مجازات قانونی اونا ۹۱ روز تا ۶ ماه حبسه و جرائمی که نوع و میزان تعزیر اونا در قوانین موضوعه تعیین نشده، ۲۷۰ تا ۵۴۰ ساعت؛

ج. در جرائمی که مجازات قانونی اونا از بیشتر از ۶ ماه تا ۱ ساله، ۵۴۰ تا ۱۰۸۰ ساعت؛

د. در جرائم غیرعمدی که مجازات قانونی اونا بیشتر از ۱ ساله، ۲ تا ۴ سال؛

خالی از لطف نیس بدونیم که ساعات ارائه خدمات عمومی واسه افراد شاغل بیشتر از ۴ ساعت و واسه افراد غیرشاغل بیشتر از ۸ ساعت در روز نیس. درهرحال ساعات ارائه خدمت در روز نباید مانع امرار معاش معمولی محکوم شه.

۳. جزای نقدی

جریمه ی نقدی یعنی مبلغی وجه نقد که مجرم به عنوان مجازات، مکلف به پرداخت اینه.

میزان جزای نقدی جانشین حبس به توضیح زیره:

الف. در جرائمی که مجازات قانونی اونا بیشترین حد ۳ ماه حبسه، جزای نقدی تا ۹میلیون ریال تعیین می شه.

ب. در جرائمی که مجازات قانونی اونا ۹۱ روز تا ۶ ماه حبسه و جرائمی که نوع و میزان تعزیر اونا در قوانین موضوعه تعیین نشده، از ۹میلیون ریال تا ۱۸میلیون ریال مشخص می شه.

ج. در جرائمی که مجازات قانونی اونا از بیشتر از ۶ ماه تا ۱ ساله، از ۱۸میلیون ریال تا ۳۶میلیون ریال دید می شه.

د. در جرائم غیرعمدی که مجازات قانونی اونا بیشتر از یک ساله، از ۳۶میلیون ریال تا ۷۲میلیون ریال در نظر گرفته می شه.

۴. جزای نقدی روزانه

یعنی یک هشتم تا یک چهارم درآمد روزانه محکوم که به توضیح زیر درباره اون حکم شده و با نظارت اجرای احکام دریافت می شه:

الف. در جرائمی که مجازات قانونی اونا بیشترین حد ۳ ماه حبسه، تا ۱۸۰ روز؛

ب. در جرائمی که مجازات قانونی اونا ۹۱ روز تا ۶ ماه حبسه و جرائمی که نوع و میزان تعزیر اونا در قوانین موضوعه تعیین نشده، ۱۸۰ تا ۳۶۰ روز؛

ج. در جرائمی که مجازات قانونی اونا از بیشتر از ۶ ماه تا ۱ ساله، ۳۶۰ تا ۷۲۰ روز؛

د. در جرائم غیرعمدی که مجازات قانونی اونا بیشتر از ۱ ساله، ۷۲۰ تا ۱۴۴۰ روز؛

۵. محرومیت از حقوق اجتماعی

مجازاتای جانشین حبس و جزئیات اونا در قانون  آموزشی

این نوع محرومیت یکی از مصادیق واکنش جامعه در مقابل جرم و بزهکاریه که در حقوق کیفری درباره اون بحث می شه؛ بدین معنا که شخص در اثر ارتکاب بعضی از جرائم و محکومیت کیفری، از تموم یا بعضی حقوق و امتیازات اجتماعی و سیاسی خود محروم می شه. این مجازات با امتیازات اجتماعی و سیاسی افراد و حقوق و آزادیای قانونی و قانونی شهروندان سروکار داره و در زمانی این حقوق و آزادیا رو محدود می کنه یا شخص محکوم رو از اون محروم می کنه.

حقوق اجتماعی یعنی حقوقی که قانون گذار واسه اتباع کشور به رسمیت شناختهه و فرد اونو در مورد مصالح عمومی جامعه و حاکمیت سیاسی دولت اعمال می کنه. محرومیت از حقوق اجتماعی جدا از اینکه اونکه یکی از مجازاتای جانشین حبسه، در ماده ۲۵ قانون مجازات اسلامی به عنوان مجازاتای تبعی هم اشاره شده، فرقش اینه که در مجازاتای تبعی محکوم به طور خودکار از تموم حقوق مندرج در ماده ۲۶ (حقوق اجتماعی) محروم می شه، بدون اینکه در حکم دادگاه، تصریحی در این مورد وجود داشته باشه؛ اما در اِعمال اون به جای حبس، دادگاه با توجه به موقعیت محکوم و شرایط و احوال اتفاق جرم، می تونه اون رو فقط از حقوقی محروم کنه که با ارتکاب جرم تناسب داره و ایجاد کننده ارتکاب دوباره جرمه.

حقوق اجتماعی ای که میشه محکوم رو از اونا محروم کرد، به توضیح زیره:

  1. داوطلب شدن در انتخابات ریاست جمهوری، مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و داهات؛
  2. عضویت در شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام یا هیئت دولت و تصدی معاونت رئیس جمهور؛
  3. تصدی ریاست قوه ی قضاییه، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست دیوان عدالت اداری؛
  4. انتخاب شدن واسه عضویت در انجمنا یا عضویت در اونا، شوراها، احزاب و جمعیتا به موجب قانون یا با رأی مردم؛
  5. عضویت در هیئتای منصفه و اُمنا و شوراهای حل اختلاف؛
  6. اشتغال به عنوان مدیرمسئول یا سردبیر رسانه های گروهی؛
  7. استخدام یا اشتغال در کلیه ی دستگاه های حکومتی مثل قوای سه گانه و سازمانا و شرکتای وابسته به اونا، صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، نیروهای مسلح و بقیه نهادهای تحت نظارت رهبری، شهرداریا و مؤسسات مأمور به خدمات عمومی و دستگاه های لازمه تصریح یا اشاره نام واسه عمومیت قانون بر اونا؛
  8. اشتغال به عنوان وکیل دادگستری و تصدی دفاتر ثبت اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتریاری؛
  9. مجازاتای جانشین حبس و جزئیات اونا در قانون  آموزشی

  10. انتخاب شدن به سِمَت قیم، امین و متولی، ناظر یا مسئول موقوفات عام؛
  11. انتخاب شدن به طرف داوری یا کارشناسی در مراجع رسمی؛
  12. استفاده از نشونای دولتی و عناوین افتخاری؛
  13. تأسیس، اداره یا عضویت در هیئت مدیره ی شرکتای دولتی، تعاونی و خصوصی یا ثبت نام تجارتی یا مؤسسه ی آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و علمی.




۱

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید